Heb ik net een heel verhaal gemaakt, blijkt dat de pc niet met internet verbonden is en zoeffff weg is mijn verhaal. Toch maar een poging om het opnieuw te doen….
De vakantie is hier inmiddels ook aangebroken, (voor ons nog niet hoor, wij hebben in september 3 weken vrij) het weer zit alleen niet mee, gisteren was het heerlijk, vanochtend erg klammig en nu komt het met bakken uit de lucht vallen. Dus rustig de tijd om nog een keer mijn verhaaltje te typen. Hier gaat alles goed, afgelopen weken zijn veel goudse vrienden langs geweest en dat is toch wel erg leuk om ze hier te ontmoeten. Ons huisje te laten zien, dat ze weten wat nu ons stekkie is. Met Themba en Leandra gaat alles erg goed, leandra begint steeds meer te kletsen en doet echt alles na wat Themba ook doet. Heel schattig om te zien en soms ook erg lachwekkend, als Leandra iets doet wat ze eigenlijk niet mag komt Themba er gauw aan om te vertellen wat leandra toch aan het doen is. (zie ook deze foto, mevr mag erg graag in het zand graven)

Themba is echt het tegenovergestelde, die houd echt niet van vieze handen, als er maar ergens iets zand aan zit wil hij het niet vasthouden. Voor Leandra kan het niet gek genoeg, die kan beter een overall aan als die de tuin ingaat. Wij hebben een mooie druivenstruik in de tuin, zijn nu nog niet te eten zijn hartstikke zuur, maar elke keer komt Leandra kauwend in huis en ja hoor, heeft ze weer een druif in de mond, soms komt ze zelf met slakken aan. JAKKIE
Het zijn 2 heerlijke kindjes die af en toe ook elkaar lekker kunnen klieren en altijd net met datgene willen spelen waar die ander ook mee speelt.
De midweekfeesten zijn ook in Steenwijk weer begonnen, 6 woensdagen is er markt en veel vertier in de stad voor iedereen. Opa Steenwijk zit al jaren elke woensdag al heeeeel vroeg bij zijn kraam om zijn spulletjes te koop aan te bieden, voor ons een reden om elke woensdag even te kijken en wat lekkers te brengen.
Leandra eet vaak een broodje van opa en Themba leest een boekje, deze is van bob de bouwer, wat op dit moment toch wel groot favoriet is van hem.
Ook rijd er een treintje door de stad, daar zijn we vandaag samen met oma nog ingeweest, toen we daar uitkwamen stond er een tuk tuk voor ons. Themba vond dat helemaal leuk, nou stap maar in zei de chauffeur dan rijd ik jullie een eindje rond. Wat vonden ze (ja, oma en ik ook) dat leuk.
Afgelopen maanden zijn al heel wat vrienden van ons uit Gouda e.o. geweest, het is toch wel heel erg leuk om ze hier te zien. Dat ze nu weten dat dit ons stekkie is en dat we hier oud gaan worden. hahaha. We missen ze wel, je kan nu niet zomaar even een bakkie doen of even langs lopen om te vragen hoe het gaat, of om eens een eitje, koffie, filterzakjes te lenen. We zijn een tijdje geleden op een zaterdag naar Sliedrecht geweest, daar zijn we bij vrienden geweest die een zoontje hebben gekregen uit Thailand, zo bijzonder om hun nu als papa en mama te zien. Wat zijn ze trots op hun kleine ventje, en lief klein mannetje die net leert staan en pasjes wil gaan zetten. Vanuit daar zijn we door gereden naar vrienden in gouda, gek hoor om door je oude straat te rijden, even langs "ons" huis te lopen (wat er nog precies hetzelfde uit ziet, zelf de gordijntjes) met een beetje weemoed ……
Maar wat was het leuk om de vrienden met hun kinderen weer te zien, de kids hebben heel lief gespeeld, Leandra wilde s'middags niet slapen, dus zijn we maar een eindje gaan wandelen door de buurt. Na het bakje koffie met heerlijke taart, ben ik nog even bij onze buurvrouw geweest, die vorig jaar op Themba's verjaardag een zoontje heeft gekregen. Het nieuws dat ik daar hoorde was hart verscheurend, haar man is op een tragische wijze om het leven gekomen, het was nog maar een maand geleden en zij staat er nu alleen voor om haar zoontje op te voeden. Verschrikkelijk dat hij nooit z'n vader leert kennen. Op dat moment wou ik dat ik nog in Gouda woonde zodat ik af en toe even naar haar toe zou kunnen …. De hele reis naar huis en de avond thuis ben ik er verdrietig om geweest voor hem, haar en hun zoontje …….
Dat het leven soms betrekkelijk is bleek afgelopen week ook wel. Een hele lieve vrouw die al aardig op leeftijd is heeft jaren voor heel veel pleegkinderen gezorgd, de eerste tijd nog met haar man, maar die is al een aantal jaren geleden overleden. Ze hadden een paar biologische kinderen, adoptiekinden en pleegkinderen, nu zorgde ze nog voor een jongetje van 6 jaar en een jongetje van ruim een jaar (en wetende dat zij al 72 jaar is). Altijd stond ze klaar voor de kinderen die in nood waren, echt een hele bijzondere vrouw met een hart van goud. Nu is het jongentje van 6 jaar om het leven gekomen, ze waren een dagje weg, hij is om 1 of andere reden bewusteloos geraakt en daarbij in een waterbassin gevallen. Echt afschuwelijk, hij is op z'n slaap neergekomen en heeft het uiteindelijk niet overleeft!!!!!! Ze vertelde dat het erg is om je man te moeten verliezen, maar een kind en dan zo jong ……. Wat voel je je dan gezegend met onze twee kinderen, maar ook wetend dat een ongeluk in een klein hoekje zit. Themba en Leandra waren gisteren met water aan het buiten spelen, ik had emmers buiten gezet zodat ze met bekertjes en gieter konden spelen, Leandra is een echte waterrat en stopt zo haar hoofd in de emmer en hapt dan lekker water!!! Nu was er niets aan de hand maar ik dacht wel, stel je voor dat je er niet bij bent en om 1 of ander reden kan ze niet opstaan en ….. Nee maar niet aan denken, s'avonds heb ik ze maar even extra geknuffeld. Ik weet je moet daar ook niet altijd aan denken. Maar als je zo'n bericht krijg dan sta je even weer met beide benen op de grond.
Ik laat het hier maar even bij, en hoop de volgende keer wat sneller te schrijven.